HappyMoleskine

O-la-laaa

2011-08-10T10:49:00.006+03:00

Harika bir haftasonu geçirdim. Doğanın içinde. Bol oksijen bol huzur ...

Yolumuz ormanın içinden geçiyor. Sonunda da şu küçük köye ulaşıyor.

Köyün teyzesi ikinci gün elinde yumurtaları ve ekmeğiyle çıkageldi... Aman Tanrım o ne yumurta o ne ekmek :)

Kendi tarlamızda olmaya başlamış domateslerimizin sırıklarını yeniledim. Taze domates kokusuyla sarhoş oldum. Evet çok ciddiyim, bol oksijen ve mis gibi domates kokusu beni kendimden geçirdi.

İşte böyle de bir manzarası var...

Ayaklar ağaçların üstünde... Ruhum hiç olmadığı kadar sessiz...

Sertab & Demir

2011-07-29T16:11:00.003+03:00

İlk defa bu sabah
huzurlu sakin kayıp ruhum
dün gece hayata seninle yeniden doğdum...

Bu şarkıyı dinleyeceğim bu akşam canlı canlı. Sertab & Demir. O kalabalıkta, tek başıma hissedeceğim kendimi geçeceğim boyutla biliyorum. Ve bu his bile heyecan veriyor akşam ki konser için bana

Başarıyorum

2011-07-28T11:17:00.002+03:00

Sonunda kilo vermeyi başarıyorum! bu sabah tartıya çıktığımda ağzım kulaklarımda bir süre ekrana baktım...
Kilo verdikçe daha da motive bir şekilde devam ediyorum diyetime... Diyetisyenimin ellerinden öpeceğim ilk gittiğimde!

Ara ara...

2011-07-27T13:56:00.003+03:00

Uzun aralar vermek hoşuma gitmiyor, ama veriyorum işte... Hayatı olduğu gibi, telaşsız, sakin ve huzur dolu yaşamak istiyorum. Bu aralar sadece huzur doluyum. Ve buna şükrediyorum.
Hiç bir zaman her işi anında yapan kendine vakit ayıran biri olamadım. Bu yüzden de telaş hep var hayatımda. Yetişmeye çalışma, yetiştirmeye çalışma... Hep bir düzen oturtma çabası, oturtulan düzenin 3. günde yerlebir olduğunu görme ve hooop başa dönme. Aklımda hep planlar hep yapılmayanlar, bunlara ayıracak vaktimin olmayısına hayıflanmalar.
Uzar gider bu liste.

Bi yerden tutmak lazım. Her zaman dediğim gibi o zaman bu zaman olabilir mi acaba?
Olur mu olur!

Şanslı mıyım Göreceğiz :)

2011-06-10T16:39:00.003+03:00

Uzuuun zamandır takip ettiğim bloglardan biri... Çekiliş ile harika tasarım çantalarından hediye edecek.Ve sonuç doğum günüm 27 Haziran'da belli olacak!

Yeni

2011-06-10T14:02:00.002+03:00

Az bir zaman kaldı... Daha çok beraber olacağız blog! Yeni bir sayfa açılıyor önümde neler getirecek hep beraber göreceğiz...

Fikir... Karasızlık... Vs..

2011-02-07T20:41:00.003+02:00

Merhaba,
Ne kadar karışığım yine anlatmak mümkün değil! Peki ya benim her kararsız kaldığımda buraya koşmam ne demek?! Bir yere varması gerekiyor kafamda gezen şu tilkilerin. Yok amaçsızca döneceklerse istemiyorum ben!

Yapılacaklar listesi yapılamadan atlanıp yenileri eklenerek uzuyor. Bir kaç gün sonra tekrar filizleniyor aklımın içinde yenileriyle birleşip... Sonunda tek yaptıkları sarmaşık olup beni boğmak!!!

Hasta ve Güçsüz Üstelik Karışık

2010-11-03T10:27:00.003+02:00

Garip bir rüyayla uyandım bu sabah. Hala etkisindeyim. İşe henüz gidemedim. Mide ağrım yine tavan yapmış durumda. Yorgunluk +1500. Akşama spora gidecceğimizi düşünüp işin içinden hiç çıkamıyorum.
Yinede parlak güneşli bir gün. Tadını çıkartmak, hayata böyle tutunmak lazım!

Kaldığım Yerden

2010-11-01T18:54:00.011+02:00

Bugün kaldığım yerden, tüm o koşturmanın son gününden başlamak istiyorum!
ilk önce o günden fotoğraflarla...

Her zaman birbirimize o gün olduğu gibi bakabilmek dileğiyle geçirdim tüm günümüzü!

İçten gelen binlerce gülümseme,

Sıcacık yüzlerce kucaklaşmaydı o gün bizim için.

Sonra cennetin orta yerine düştük. Deli gibi uçak fobime rağmen xanax ile tam 9 saat aralıksız uçabilmeyi başardım. O kafayla uçan tam olarak bendim !
Tüm o korkuya değdi mi? Kesinlikle evet!

Herşey kartpostal tadındaydı. Aylardır gözzümün önünden gitmeyen karelerle yaşıyorum ben :)

Yeşilin, mavinin her tonu, kumun en ince zerreciğini gördüm hayretle.

Ve masumiyetin en güzelini kucakladım. O patilerin yumuşaklığına doyamadan döndük.

Şimdi ne mi yapıyoruz?

Ev-İş , İş-ev durmadan koşturma. Annemin evindeki rahatım eskilerde kaldı :)
Yemek yapmaya , ev işlerini çekip çevirmeye bir yandan da haftada 3 gün düzenli spora gitmeye çalışıyorum!

Uzamayacak aralarla yine burda olacağım.

Harika Bir Cumartesi!

2010-10-30T13:21:00.003+03:00

Sürekli bir ara halindeyim... Koşuyorum koşuyorum yetişemiyorum!
Evli enerjik herşeyi çekip çevirmeye çalışan bir kadın olmaya çalışıyorum ama sanırım bunun için bir kaç fırın daha ekmek yemem lazım :)
Mutfakta yığınla bulaşık, dağınık bir yatak! ortalıktan kalması gereken bir sepet çamaşır ve bununla birlikte sadece 1 saat sonra gelecek misafirler...
Be ne mi yapıyorum??!!

R.E.M. ile kendi kendime coşuyorum !

http://fizy.com/#s/1hff96

Tatil!!!

2010-08-13T18:03:00.002+03:00

Ofisteki son dakikalarım... Koskocaaa bir haftasonu var! Zaman geçmesin istiyorum doya doya yaşamak için. Bir yandan da koskoca haftasonunun çabucak geçeceğini fısıldıyor birisi kulağıma...

Pardon beynimi terkeder misin lütfen! Huzurlu bol kahkahalı bir haftasonu geçirmek istiyorum. Birde Caddebostan gezilerimizi özledim. Şöyle çimlerin üzerine uzanıp esen rüzgarla kitabımın sayfalarını çevirmeyi. Arada denize dalıp dalıp gitmeyi... Sanırım en umarsız geçirdiğim dakikalar o dakikalar!

Havalar biraz daha serinlesin geliyorum, bekle beni sahil!

Kutlama

2010-08-11T16:15:00.002+03:00

İlk kez evimin keyfini çıkartıyorum sanırım... Sezen Aksu "Kutlama" eşliğinde. Belkide bu şarkı olmasa keyfine varamayacaktım şu hasta halimle.
Dışarıda yüzümüzü yalayan bir alev varken, ve ben bu alev yüzünden 3 gündür hasta yatarken bir anda bu şarkı ile hayata yeniden başlıyormuş gibi hissettim kendimi!
Ferzan Özpetek farkı mı, yoksa yeni hayatımın mutluluğu mu karar veremedim....
Laa la laaa laa laa la laa laa!

Döndüm!

2010-08-03T16:08:00.002+03:00

Uzuuun upuzun bir ara oldu... Hep aklımda yazacak birşeylerle birlikte geçen 4-5 ay!
Şimdiyse kilitlendim ekranın karşısında...

Ne çok şey oldu! Ne çok olay geçti başımdan halbuki anlatacak...
Ama belkide bu olaylara sebep en güzel şey sonunda aynı evde "bir olmamız"

Yeni hayatıma alışmaya çalışırken, çoooook mutlu ve bir o kadar da yorgunum! :)

(Yanlış anlaşılmasın sadece fizik yorgunluğu! Alışmadık bünyede ev işlerinin yarattığı dumur :) :)

Çocukluğumun Bayramlarına Döndüm!

2010-03-03T10:53:00.002+02:00

Ayakkabılarda tamam...

Gözümün önünde uyuyorum 2 gecedir. Sabah uyandığımda ilk onları göreyim diye. En son çocukluğumun bayramında böyleydim. O zamanlar da elimin dokunacağı gözümün göreceği mesafede yatardım yeni ayakkabılarımla...

İşte şimdi de tam öyleyim.

mutluluk

2010-02-19T18:29:00.002+02:00

Onca zahmetine rağmen gözlerim doluyor o büyük günü düşündükçe...

Seni çok seviyorum sevgilim!

Alice Harikalar Diyarında...

2010-01-19T23:33:00.003+02:00

Adım adım trafikte taksinin camından dışarıyı seyrederken aklımdan öyle çok şey geçti ki kısacık zaman diliminde. ilk önce karşı apartmanın çatı katındaki aile geldi nedense hatrıma. Işıkları yanıp söndükçe ben onların hayatlarını düşünürüm yıllardır. Ha bir kez bile birinin suratını, silüetini gördün mü diye soracak olursanız görmedim. Tanımıyorum. Bilmiyorum. Ama diyorum ya yıllardır ben onları düşünüyorum.Tanımadığım bilmediğim insanları. Hatta bundan bir kaç sene önce onlarla ilgili bir kitap yazmaya kalkışmıştım kendi aklımca (ne salaklık! ve de ne cüret?)Tahmin edersiniz ki sadece 5 satır... Aklımda onlarda ilgili bir sürü şey var aslında ama hayal etmekten başka birşey yok elimde. Sonra zaten hayal etmenin daha güzel olduğuna karar verdim.
Birde, öğle yemeklerinde gittiğimiz restoranın yanındaki ışıklarda tonton bir köpecik var. Mesela O'nu da düşünürüm ben hep. Konuştururum kendimce. Öyle tatlıdır ki o, öyle masum çocuk suratı var ki O'nun, bakmaya kıyamıyorum ben bazen. Sabahtan akşama kadar, anlamsızca, defalarca kez ışıklardan karşıya geçip geri geldiğine eminim. (1 saat içerisinde 4 kez gördüm)

İşte o kısacık zaman diliminde, çatı katı hikayeleri uydurdum kafamdan. Kaç kişi olduğunu bilmediğim ailenin babası hastaydı hayalimde nedense. Kızını, babasına ilacını içerebilmek için su doldurduğu bardakla düşündüm birden. Sonra da aklımca benim sevimli köpeceğimin onlarla bir ilgisi olup olamayacağını sorguladım. Acaba köpeciği terk mi etmişlerdi diye düşündüm. Ve sonra eve sığamadıkları için terkettiklerine inandırdım kendimi.
Kimbilir daha neler gelecekti aklıma. Ama taksi durdu ve ben indim.
Ben taksiden indiğimde kızın babası ölmüştü...

Sabırsızlığım katlanarak artıyor!

2010-01-18T23:19:00.005+02:00

İçinde olacağım günü iple çekiyorum.

Yersiz Arayışlar

2010-01-17T23:13:00.002+02:00

Bütün bir haftasonumuzu yeni hayatımızın hazırlıkları ile geçirdik sevgilimle.
Ben cumartesi annelerle gelinlik peşine düştüm, sevgilimse başımızı sokacak yuvamızın peşine. Akşam da yeni evlenen bir arkadaşımızın evindeydik beraberce. "Aaaaa yatak odası süper olmuş, koltuklar ne harikaymış... Mutfağı ve banyoyu da süper yapmışlar... Güle güle oturun valla, bayıldık bayıldık" diye diye bir hal olduk.
Bugünse beraberce ev ev dolaştık. "Bunun yatak odası çok küçük, diğerinin salonu mu ufaktı biraz, aa buraya sığamayız bence" diyerek.

Sonra ne mi oldu?

Tüm bunların yersiz arayışlar olduğu tokat gibi yüzümde patladı ATMden para çekmek için arabadan indiğimde. Bir atmnin içini kendine ev yapan bir adamla göz göze geldim. Utandım. Sanki tüm haftasonu ne yaptığımızı biliyormuş gibi gözlerimi kaçırdım O'ndan.
Şimdi gözlerimi kaçırdığım için özür diliyorum senden. Bu seni küçük görmek, senden korkmak, sana acımak değildi asla. Ben kendimize acıdım, kendimizden utandım ne boş şeyler peşinde olduğumuz için.
Beni affedebilir misin acaba?

Şaşkın!

2010-01-13T00:59:00.002+02:00

Sadece şaşkınım bu günlerde.
İşlerin nasıl bu şekilde çığırından çıktığını anlamaya çalışıyorum. Nasıl olur da uzaktan seyretmek zorunda bırakılırım diye kafa patlatıyorum. Bütün bunlar olurken sağlam durmak için de çok çaba serfediyorum blog çooooook :(

Not: Bugün D&R da "Alya Sevgilim ve ben" diye bir kitap ilişti gözüme, hemen jeton düştü. Ayşe Arman. Hiç bir zaman sevemedim ben bu kadını. Demiş ki ;

Bu kitap bizi anlatıyor.
İçeriden sansürsüz.
Katıksız.
Bu kitap bir tür albüm.
Bu kitap, buzdolabının üzerinde yapıştırılmış olan, yazı masamın arkasında asılı duran fotoğraflardan oluşuyor.
Tamamen doğal fotoğraflar.
Bizim ev halimiz.
Kendi halimiz.
Belki de bu heyecanladırdı beni.
En basit, en yalın, en samimi halimiz.
Ve ben seviyorum bu halimizi.
Hayattaki en büyük başarım da bu, böyle bir aileye sahip olmak...

Bana kalırsa en büyük başarısı bu "şaheser"in raflarda yerini almış olması. Pes dedim pes! Çok çabalamış hakkını yememek lazım.

İrade

2010-01-06T23:41:00.002+02:00

Zayıflamak istiyorum!!! Hemde en acil şekilde. İştahım kapansın istiyorum. Gözüm dönmesin istiyorum. Aç kalınca mutsuz olmayayım istiyorum...
Yani 3 yıl önceki Sinem'i istiyorum. Ve en önemlisi bunları yapabilecek irade istiyorum.

Help!

Popsehpa

2010-01-05T11:19:00.002+02:00

Çok değil, bundan sadece 6 ay önce, alışverişe çıktığımda, Zara-Mango ve türevlerini gezmeye bayılırdım. Şimdi öylemi? Hayır! Kesinlikle hayır :)
Paşabahçeden Modokoya, Zara Home dan Tantitoni ye uzayan bir listem var artık.
Eşyalarımızın tarzına az çok karar verdik. Şimdi sadece o eşyaları yerleştirecek bir eve ihtiyacımız var. Ve en heyecanlı kısmı sanırım bu.
Bir an önce beğendiğimiz şeyleri yuvamıza yerleştirme arzusu ile yanıp tutuşuyorum.

Bu eşyalardan birine de şu siteden erişeceğim gibi gözüküyor.
Bayıldım bayıldım bayıldım...

www.popsehpa.com

Girin inceleyin sizde aynı fikirde olacaksınız :)

Düğün Ve Su Bardağı !?

2010-01-04T11:44:00.003+02:00

Biraz ara vermiştim geldim. Gelirken yanımda yeni haberler getirdim.
Çok güzel bir yılbaşı gecesi geçirdik sevgilim ve arkadaşlarımla.
Saat tam 12 olduğunda birbirimize sarıldık öpüşüp koklaştık :) Sanki ilk kez yeni bir yıla beraber giriyormuş gibi heyecanlı, sanki ilk kez birbirimize sarılıyormuş birbirimizi öpüyormuş gibi bir kalp çarpıntısı ile.

Sonraaaaa;

Düğün günümüz ve yeri belli oldu.
6 Temmuz Kalender Orduevi.

Ve biz ne yaptık? Hiç tereddüt etmeden İkea 'ya gidip su bardağı aldık :) Tek eksiğimiz bardaktı ya, artık sırtımız yere gelmez :)

Turşucuk

2009-12-28T13:21:00.001+02:00

Ufacık tefecik içi dopdolu bir haftasonuydu.
Önce sevgilimin doğum günü, sonra bir düğün...
Eğlencesi bol haftasonu fotoları çok yakında :)

Yeni Yıl

2009-12-25T10:13:00.007+02:00

İlk el emeği yılbaşı hediyelerimi gururla sunarım,

Kırmızı havluların kenarlarına minik çam ağacı düğmelerimi dikip kurdelelerle süsledim oldu bitti. Oldu bitti ama dün akşamdan beri "yaa ne güzel yaptım aferim bana ellerime sağlık" diye sayıklıyorum...

Tatlı Telaş

2009-12-15T16:55:00.002+02:00

Evlilik hazırlığındaki herkes "tatlı telaş bunlar" der hep. Acaba tüm telaşlar bitince ben de mi böyle düşüneceğim?
Bu günlerde
Düğün yeri teklifleri,
Gelinlik modelleri,
Nikah davetiyeleri çeşitleri,
Mobilya seçenekleri,
Nikah şekeri modelleri
Bütçeyi en iyi şekilde yönetebilmek için en ucuzunu en güzelini araştırma telaşı ile kafayı yeme raddesine geldim.
Gelinlik içine en zayıf halimle girebilmek için girdiğim diyette cabası.

Cevap...

2009-12-11T10:38:00.004+02:00

Uyumakla geçer mi kırgınlıklar? Ya da "kıgınlıklar geçer mi?"
Bir kız çocuğu babası tarafından gözden çıkartıldığında, o hesap çabuk kapanır mı?
Hep eğlenceli şeyler yapmak istemek hayatın kolayına kaçmak mı?
Sevgilini üzmemek bir fedakarlık mı?
Sorunsuzca evliliğe giden bir ilişki lütuf mu? Ve bu, herşeyin önüne gelmesi mi?

Ve uzayıp giden daha bir sürü soru

Bunların çoğunun cevabının "hiç birşeye tutunamamak" olduğunu öğrendim ben dün gece.

Uyudum ama "çok kırgınım"

Annem'e

2009-12-02T23:17:00.005+02:00

Bugün biricik annişimin doğum günüydü. Unuttuğumu sandı. Abim arayıp kutlamış, ben akşam ki sürpriz partiyi düşünerek unutmuş gibi davrandım. "Çok bozuldum ben sana unuttun sandım, zaten 6 ayı kaldı şu evde ama o çoktan bırakıp gitmiş beni diye düşündüm" dedi. Öyle üzüldüm ki... "Abin unutsa o kadar bozulmazdım ama sana daha bir hassasım ben şimdi" dedi birde üstüne.
Unutur muyum hiç? Mümkün mü? Beni ben yapan sensin. Hem annem hem babamsın sen. 9 senedir herşeyimsin, bazen kız kardeşim, bazen küçük yaramaz kız çocuğum , ama en çok ANNEM. Beni korumaya çalışan, hayatı öğrenmem için tecrübe etmeme göz yuman, korktuğumda yatağını kocaman kız olmama aldırmdan bana açan, hala bana "akşam yatmak bilmiyorsun sabah kalkmak bilmiyorsun" diyen, hafta sonları sabah 8de kahvaltıya çağıran (ki en favorim bu benim ) :) soğanı sarımsağı "kokmaz kokmaz ye vitamin onlar" diyerek bana yedirmeye çalışan, sigara içtiğim için kahrolan ama elinden sigarasını düşürmeyen, bir yeri ağrısa üzülmeyelim diye söylemeyen , cep telefonunu duymayan ben duymayınca merak eden, kocaman yüreğini benim ve abimin sevgisiyle ağzına kadar dolduran annemi nasıl unuturum ben?

Kalbim Ege'de Kaldı...

2009-12-01T19:41:00.017+02:00

Nerelerdeydim?
Öyle güzel bir yerdeydim ki ruhumun yarısı orada kaldı. Yoksa tamamı mı demeli? Acaba hiç dönmemiş olabilir miyim? Belkide :)))

Martılarla beraber çıktık yola. Onları beslemek bile bir başkaydı eldeki simitle,

Köpürte köpürte götürdü bizi gemi ruhumu bıraktığım o yere,

Sonrada kucak açtı bütün güzelliğiyle, "huzurun kollarına bırakın kendinizi" dedi fısıldayarak.

Bütün oksijeni içime çekebilirmiyim acaba diye düşündüm, içime çekersem hepsini, buraya ait olabilir miyim dedim sonsuza kadar... Yanımda sevgilimle ne güzel olurdu bu masalda kalsam...

Buraya rastladım,

Girip eski kitapları kokladım burda. Komik gözüktüm yanımdakilere, aldırmadan dokundum sırayla. Hayal kurdum. Burası benim olsa, sabahtan akşama kadar otursam okusam, arada bir göz ucuyla sokağın köşesindeki şu kurumuş yapraklara takılsa gözüm dedim.

Sonra doğanın içinde bana göz kırptığını hayal ettiğim şu mantarı gördüm. Hem göz kırpıp hem gülüyordu bana "ben burdayım ben burdayım gördün mü bak burdayım" diyordu coşkuyla.

Kahvenin tadı bile başkaydı yanında üzüm likörü ile. Yine yudumluyorum ama aynı değil biliyorum.

Sonuç olarak, nereye koşacağını şaşırmış bir kız çocuğuydum ben orada. Mutlu , huzurlu ve en önemlisi aşık...

Acil

2009-11-24T17:23:00.003+02:00

Şimdiiii;

En acilinden bir banyo istiyorum sonra sevgilimle D&R da kitapların arasında saatler geçirmek...
Dönüş yolunda da bir elimde sıcak bir kahve bir elimde sevgilimin eli...

Haydi bakalım akşamın keyfini çıkartmaya az kaldı

Okyanus

2009-11-17T11:19:00.001+02:00

Bugün ilk kez farklı birini hissettim burada. Heyecanlandım biraz. Sonrada Peren i hatırladım, O'nun yorumlarını. Gerçekten başkaymış burası. Hiç tanımadığın insanların hayatları hakkında fikir sahibi olduğun, mutluluklarını paylaştığın, üzüntülerinde içinin burkulduğu ve o insanlarında yavaş yavaş sana dokunduğunu gördüğün bir yerdeyim.
sanki uçsuz bucaksız sularda tek başıma yüzerken görünmeyen bir sürü insana değiyormuşum gibi...

Karışmak

2009-11-11T09:54:00.000+02:00

Farkettim ki, sadece O'nu değil, O'nunla ilgili herşeyi seviyorum ben. Dokunduğu herşey "O" oluyor, sonrada "ben".

Yeniden

2009-11-10T14:06:00.000+02:00

Burdayım... Yeni bir şey öğrenmenin , yeni bir yer görmenin, hiç dinlenmemiş bir şarkı dinlemenin heyecanını yaşayarak. Sonuna kadar umudu yitirmeden, neşeyle...